Εννιάμερη μνήμη του αλλοιώτικου (+) παπα-Γιάννη (Κατωπόδη)

Εννιάμερη μνήμη του αλλοιώτικου (+) παπα-Γιάννη (Κατωπόδη)

 

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

Ι. Εισαγωγικά

Με τον παπα Γιάννη Κατωπόδη συναντήθηκαν οι ζωές μας πριν σαράντα-ένα χρόνια. Θα ήταν αδύνατο να μη «συναντηθούμε» στην Πάτρα, γιατί και οι δυό μας αποδειχτήκαμε ιδιαίτερα ανήσυχα πνεύματα και ατίθασα νιάτα στην αρχή της κατόπιν αποπνέουσας τα λοίσθια «Μεταπολίτευσης» του 1974… Όντας ανήσυχο πνεύμα και μετά την κατάρρευση της απριλιανής χούντας συμμετείχα σε ό,τι «έπαιζε» στο πολιτικό και κοινωνικό κέντρο της πόλης, που ήταν το Παράρτημα (του Πανεπιστημίου Πατρών). Το 1974-1975 ήμουν δευτεροετής φοιτητής στο φυσικό τμήμα.

Ένας συνάδελφος του τμήματός μου, ο Στέφανος από τη Σάμο, μου γνώρισε ένα σπουδαίο (αείμνηστο πλέον) θυρωρό, τον Γιάννη Τ., εκεί κοντά στην Κορίνθου. Ο θυρωρός ήταν ολοζώντανος λαϊκός άνθρωπος, βραχνιώτης και ακόλουθος του χριστιανο-κοινωνικού κινήματος που ερχόταν από τον 19ο αιώνα. Που να τα ξέρει όμως ο υποφαινόμενος, που έφτασε στην Πάτρα από ένα καλαβρυτοχώρι ως εσωτερικός μετανάστης και ως ανήσυχο χωριατόπαιδο;

Οι συζητήσεις ήταν μεν πολύ σπουδαίες, αλλά τα δικά μου σκληρά ερωτήματα δεν μπορούσαν να απαντηθούν όπως ήθελε ένας νέος που βίωσε την «κατάληψη του 1973» του Παραρτήματος αφ’ ενός και εφ’ ετέρου αγαπούσε την απλή λειτουργική ζωή της Ορθόδοξης Εκκλησίας, όπως την βίωσε στα παιδικά και εφηβικά του χρόνια στην θεολογούσα Κέρτεζη Καλαβρύτων…

ΙΙ. Η γνωριμία μας

Θα σου γνωρίσω τον «διακο-Γιάννη», μου λέει επίμονα, μ’ αυτόν θα βγάλεις άκρη… Εμείς θα τα λέμε εδώ όποτε θέλεις. Εξάλλου όταν τελειώνεις τα μαθήματα εδώ θα με βρίσκεις. Κι αν δεν είμαι εδώ, κατέβα στο σπιτικό μου στο υπόγειο της πολυκατοικίας… Και με γνώρισε με το διακο-Γιάννη (Κατωπόδη). Ο υποφαινόμενος τότε ήταν ακριβώς 20 χρονών και ο διακο-Γιάννης 27.

Είχε τοποθετηθεί ως Διάκονος στην ενορία του κυρ Γιάννη Τ., στην Μητρόπολη (Ευαγγελίστρια). Είχε χειροτονηθεί Διάκονος στις 21.03.1972 από τον Μακ. τότε Μητροπολίτη «Πατρών Κωνσταντίνο». Ταυτόχρονα ήταν και δευτεροετής φοιτητής (με εξετάσεις) στο θεολογικό (μοναδικό τότε) τμήμα της σχολής στην Αθήνα. Κάθε εβδομάδα πάνω-κάτω…

Γιορτή Τριών Ιεραρχών 2014 με πολλά ερωτήματα – Ανοιχτή επιστολή στους Τρεις Ιεράρχες

Γιορτή Τριών Ιεραρχών 2014 με πολλά ερωτήματα

Ανοιχτή επιστολή στους Τρεις Ιεράρχες

Του Παναγιώτη Μπούρδαλα*

 «…Αυτός που αδίκησε φτωχό, και του πήρε το χωράφι, και κακώς ξεπέρασε τα όριά του, είτε έκλεψε, είτε τυράννησε, και πρόσθεσε κι άλλα σπίτια στην περιουσία του και χωράφια, αφαιρώντας τα από το διπλανό του, για να είναι ο μόνος κάτοικος στη γη και να μην φιλονικεί με κανέναν. Άλλος δε, που μόλυνε τη γη με τόκους και πλεονασμούς, συγκεντρώνοντας από εκεί που δεν έσπειρε και  θερίζοντας εκεί όπου δεν σκόρπισε,καλλιεργώντας όχι τη γη, αλλά την ανάγκη των φτωχών…».  

Γρηγόριος Θεολόγος**:

********

Αγαπητοί μας μαθητές, φίλοι συνάδελφοι, ενορίτες της Χαλανδρίτσας, αιδεσιμώτατε

Μετά την ομόθυμη απόφαση του Συλλόγου διδασκόντων του Γυμνασίου μας, δεν θα ήθελα σήμερα να μιλήσω με ένα συνηθισμένο τρόπο. Ζούμε στις μέρες μας σε όλη την ευρύτερη περιοχή, αλλά και στη χώρα μας, στην κοινωνία, στην Εκπαίδευση, στην Εκκλησία μια ευρεία ρευστοποίηση αξιών, αντιλήψεων, προσεγγίσεων, θεσμών, επιβίωσης, όπως και συσχετισμού δύναμης. Επομένως είναι ανάγκη να θέσουμε τα ζητήματα σε μια νέα βάση, την οποία βεβαίως οφείλουμε να αναζητήσουμε «εκ βαθέων» το συντομότερο. Γι’ αυτό σήμερα θα ήθελα, αν μου επιτρέπετε, να απευθύνω ένα είδος ανοιχτής επιστολής στους ίδιους τους Τρεις Ιεράρχες, αν και δεν γνωρίζω αν θα μας απαντήσουν σύντομα…

*****

Σεβαστοί Ιεράρχες, αν και πέρασαν περίπου 17 αιώνες από την εποχή που ζήσατε και δράσατε με καίριο, δυναμικό και πρωτόγνωρο για μας τρόπο, οι άνθρωποι εντός και εκτός Εκκλησίας δεν σας αφήνουμε ακόμα ήσυχους. Μάλλον γιατί και σεις ποτέ δεν επιτρέψατε να είμαστε δήθεν, να παριστάνουμε τους χριστιανούς, να βλέπουμε τις θέσεις ευθύνης ως «καρέκλες», τις γνώσεις ως εργαλείο κυριαρχίας, το χρήμα ως μέσο υποταγής ανθρώπων και λαών.

Πολλοί σας αγάπησαν, οι μοχθηροί σας πίκραναν, οι εξουσιαστές προσπάθησαν να σας ποδηγετήσουν. Μα εσείς, ανυπόταχτοι έως θανάτου, δείχνατε ότι έρχεστε «από άλλον πλανήτη».

Γιορτή Τριών Ιεραρχών 2014 με πολλά ερωτήματα Ανοιχτή επιστολή στους Τρεις Ιεράρχες,

του Παναγιώτη Μπούρδαλα

 30/01/2014 

 «…Αυτός που αδίκησε φτωχό, και του πήρε το χωράφι, και κακώς ξεπέρασε τα όριά του, είτε έκλεψε, είτε τυράννησε, και πρόσθεσε κι άλλα σπίτια στην περιουσία του και χωράφια, αφαιρώντας τα από το διπλανό του, για να είναι ο μόνος κάτοικος στη γη και να μην φιλονικεί με κανέναν. Άλλος δε, που μόλυνε τη γη με τόκους και πλεονασμούς, συγκεντρώνοντας από εκεί που δεν έσπειρε και  θερίζοντας εκεί όπου δεν σκόρπισε, καλλιεργώντας όχι τη γη, αλλά την ανάγκη των φτωχών…».  

Γρηγόριος Θεολόγος**: 

********

Αγαπητοί μας μαθητές, φίλοι συνάδελφοι, ενορίτες της Χαλανδρίτσας, αιδεσιμώτατε

Μετά τον ομόθυμη απόφαση του Συλλόγου διδασκόντων του Γυμνασίου μας, δεν θα ήθελα σήμερα να μιλήσω με ένα συνηθισμένο τρόπο. Ζούμε στις μέρες μας σε όλη την ευρύτερη περιοχή, αλλά και στη χώρα μας, στην κοινωνία, στην Εκπαίδευση, στην Εκκλησία μια ευρεία ρευστοποίηση αξιών, αντιλήψεων, προσεγγίσεων, θεσμών, επιβίωσης, όπως και συσχετισμού δύναμης. Επομένως είναι ανάγκη να θέσουμε τα ζητήματα σε μια νέα βάση, την οποία βεβαίως οφείλουμε να αναζητήσουμε «εκ βαθέων» το συντομότερο. Γι’ αυτό σήμερα θα ήθελα, αν μου επιτρέπετε, να απευθύνω ένα είδος ανοιχτής επιστολής στους ίδιους τους Τρεις Ιεράρχες, αν και δεν γνωρίζω αν θα μας απαντήσουν σύντομα…

*****

Σεβαστοί Ιεράρχες, αν και πέρασαν περίπου 17 αιώνες από την εποχή που ζήσατε και δράσατε με καίριο, δυναμικό και πρωτόγνωρο για μας τρόπο, οι άνθρωποι εντός και εκτός Εκκλησίας δεν σας αφήνουμε ακόμα ήσυχους. Μάλλον γιατί και σεις ποτέ δεν επιτρέψατε να είμαστε δήθεν, να παριστάνουμε τους χριστιανούς, να βλέπουμε τις θέσεις ευθύνης ως «καρέκλες», τις γνώσεις ως εργαλείο κυριαρχίας, το χρήμα ως μέσο υποταγής ανθρώπων και λαών.

Πολλοί σας αγάπησαν, οι μοχθηροί σας πίκραναν, οι εξουσιαστές προσπάθησαν να σας ποδηγετήσουν. Μα εσείς, ανυπόταχτοι έως θανάτου, δείχνατε ότι έρχεστε «από άλλον πλανήτη».